Eindelijk. Vaste grond.
We zijn vast de eerste toeristen sinds de oorlog.
We zijn geen toeristen maar reizigers.
Wat is het verschil ?
Een toerist wil altijd meteen weer naar huis.
En een reiziger keert misschien nooit meer terug.
Dus ik ben een toerist ? - Ja, en ik zit er tussenin.
Twaalf, dertien, veertien...
Geen beroep ? - Niet dat ik weet.
Maar mevrouw is schrijfster, meneer Tunner is zakenman...
U heeft toch wel een beroep ?
M'n vrouw schreef ooit een toneelstuk.
Ik vond het mooi maar ik was de enige.
En meneer Tunner geeft alleen maar feestjes op Long Island.
M'n man is componist. Hij heeft een bescheiden bui vandaag.
Een artiest. Fantastisch.
Hoelang blijft u ?
Mr. Tunner 3 á 4 weken. Wij blijven een jaar of twee.
Een jaar of twee ?
Hier ?
In Italië krijgen vrouwen stemrecht.
Nog drie Pernods.
We kunnen met de trein naar Boussif en daarna verder met de bus.
Jij kent het hier. We volgen jouw plan.
Ik heb geen plan. - Zoals je wilt.
Omdat noch Kit, noch Port...
... een geregeld leven hadden geleid...
... begingen ze de fout door de tijd volledig te negeren.
Elk jaar was hetzelfde. Uiteindelijk zou alles wel eens gebeuren.
Ik heb vannacht raar gedroomd. - Alsjeblieft.
Andermans dromen zijn zo saai. - Anders vergeet ik 'm.
Ik zat in een trein die in botsing zou komen...
... met een grote berg lakens.
Raadpleeg het Grote Zigeuners Dromenboek eens.
Hou je kop.
Ik wist dat er 'n botsing zou komen... wat is er ?
Waarom vertel je 't terwijl je weet dat het saai is ?
Misschien wil Tunner het horen ? - Ik ben gek op dromen.
Ik kon het ongeluk voorkomen als ik zou gaan schreeuwen.
Toen besefte ik dat het te laat was.
Ik had met m'n hand m'n tanden afgebroken.
Alsof ze van gips waren. Ik begon te huilen.
Ik huilde zo hard dat ik begon te beven.
Laat haar maar, Tunner. - Huilt ze ?
Bij Kit zijn dingen soms een teken voor iets anders.
Een witte Mercedes is dan geen witte Mercedes meer.
Het heeft dan ineens een geheime betekenis.
Alles is dan een voorteken. Niets is wat het lijkt.
Volgens de piccolo zijn ze van generaal Montgomery geweest.
Dat dacht ik al.
U logeert toch niet in het Grand Hotel ?
Jawel. - Mooi. Ik ben Eric Lyle.
Kunt u me 20 centimes lenen ? Ik kom te kort voor een sherry.
Hartelijk bedankt.
Eric ! Ellendeling.
Wat ben je aan 't doen ? - Dag, mama.
Ik wilde sigaretten kopen. - Liegbeest.
Je wilt drinken. Je weet wat de dokter over alcohol zei.
Wat is er, liefste ? - Niets.
Waarom vertelde je je droom waar Tunner bij was ?
Ik vertelde het evengoed aan jou.
Jij vindt dromen saai maar waarom vat je alles zo ernstig op ?
Wat stelt een droom voor ? - Ik vertrouw Tunner niet.
Hij is zo'n kletskous. - Met wie moet hij hier kletsen ?
Ooit zijn we weer terug in New York.
Wellicht. Maar dan mag hij aan iedereen m'n droom vertellen.
Wie interesseert dat ?
Hoezo vertrouw je Tunner niet ? - Ik ben nooit op m'n gemak bij hem.
Had dat voor de oversteek gezegd.
Jij nodigde hem uit ? - Hij nodigde zichzelf uit.
We gingen akkoord. Jij ging akkoord.
Begrijp me niet verkeerd. Hij is groot, erg rijk en knap.
Ik ben erg op hem gesteld.
Toch vertrouw je hem niet. Dat moet iets betekenen.
Dat klopt. Maar dat is onbelangrijk.
Ik ga wandelen. Ga je mee ? - Nee, bedankt.
Ik geniet van deze kamer na die eindeloze zee.
Ik ga wandelen. Ga je mee ? - Nee, bedankt.
Ik geniet van deze kamer na die eindeloze zee.
Ik ga wandelen. - Nee, bedankt.
Waar heb je wel zin in ? - Moet je m'n buik niet strelen ?
Ik weet wat je denkt.
Je ruikt heerlijk. Waarom vertrouw je Tunner niet ?
Laten we erover ophouden.
Goed, lieverd.
Tunner is meer jouw pakkie aan dan het mijne.
Wat doe je daar ?
Wat ben je van plan ? - Niets.
Ik heet Smail. Ik zat bij het 5e bataljon scherpschutters.
Kijk.
Ik vocht in de oorlog. Veel doden. Geen voedsel.
U bent verdrietig. - Nee, moe.
Het leven is maar kort. Maak plezier.
Ik weet 't.
Ik zal u naar een vriendin van me brengen.
Ze is mooier dan de maan.
Een hoer, bedoel je. - Een hoer ?
Zal ik uw kamer doen ? - Nee, dank je.
Zoals u wilt.
Komt u zelf maar kijken, meneer.
Het is erg laat. Waar gaan we heen ?
Daar staat haar tent. Kom, meneer.
Doet u uw schoenen niet uit ? - Nee, dank u.
U betaalt haar de tijd die ze met u doorbrengt.
Waarom fluister je ?
Vanwege de mannen in die andere tent.
Ze heet Mahrnia.
Hou op.
Wie is daar ? - Ik. Ben je wakker ?
Nauwelijks.
Je mist het mooiste deel van de dag.
Ik kom er aan.
Alles goed ? - Ja.
Hallo.
- Hallo, Tunner.
Hou je hier een seance ?
Wat ben je afgrijselijk goed gehumeurd. - Ik kijk naar jou.
Ik heb gisteravond op Port gewacht. - Heb je op 'm gewacht ?
We hadden afgesproken in het café.
Ik heb in bed gelezen. Om vier uur was hij er nog niet.
Toch is hij alweer weg. - Hij is nog niet terug, bedoel je.
Wil je ontbijt voor me bestellen ?
Doe maar van die vieze koffie en keiharde croissants.
Je bent een eigenaardig mens. Soms begrijp ik je niet.
Doe alsjeblieft niet of je interesse toont.
Je bent er te knap voor.
Ben je klaar.
Dan gaan we winkelen voordat het te warm wordt.
Je wilde toch een klamboe ? - Dat was gisteren.
Ik ben doodmoe. Ik weet niet wat ik wil.
Kleed je aan. Ik wacht in Port's kamer.
Ik zal zelfs de deur sluiten.
Heb je ooit een kamer gedeeld met Port ?
Als je maandenlang reist, moet je het zo doen.
Verwar in een huwelijk seks nooit met slapen.
En Port werkt vaak 's nachts. - Dan snurkt hij, bedoel je.
Of jij snurkt.
Mag ik binnenkomen ? - Natuurlijk.
Wat is er gebeurd ?
Wat is dat ? - Tunner.
Wat doet hij daar ? - Kit, je hebt me nodig.
Hij wachtte totdat ik me had aangekleed.
Hou op. - Ga maar verder.
Toe maar.
Wat heeft dit te betekenen ? - Terug van het slagveld ?
Het is je aan te zien.
Kit en ik gingen net een stukje wandelen.
Je zou jezelf eens moeten zien.
Ik wil koffie. Willen jullie dan nu gaan wandelen ?
Kom mee, Tunner. - Tot zo. Ga wat slapen.
Wat een hitte vandaag. De malaria zal wel weer opduiken.
Vind je niet dat hij op die kindermoordenaar uit Massachusetts lijkt ?
De figuur van moordenaar is heilzamer.
Wat een smerig water. - Drink het dan niet.
Ik ben je gezeur over vuil en wormen zat. Niet drinken.
Het kan niemand iets schelen.
Het zijn monsters. - Zij schrijft reisgidsen.
Die witte Mercedes is van hen en morgen gaan ze ermee naar Boussif.
Vreselijk. We moeten kiezen tussen twee kwaden.
Met de trein of met hen meerijden.
Pas als ze het je aanbieden, kan je kiezen.
Geweldig. Weer een voorteken. - Niet weer. Waardeloos.
Ik wil graag...
... kebab...
Wat was dat met Tunner. Het leek alsof hij in mijn kamer had geslapen.
Hij mocht niet weten dat je vannacht niet was teruggekomen.
Is daar iets mis mee ? - Nee, attent van je.
Je zegt niet wat hij daar deed. - Jij zegt niet waar je was.
Je hebt me niets gevraagd. - Dat ben ik ook niet van plan.
Ze zullen ons meevragen. Ik ben doodsbang voor treinen.
Ik haat keuzes.
In plaats van de spanning tussen hen te verminderen...
... bleef ze onverzoenlijk
De langverwachte reünie kon op handen zijn...
... maar dan alleen door zijn inspanning.
Je had gelijk. Het jonge monster vertelde...
... dat ze binnen een uur naar Boussif vertrekken.
En tot mijn vreugde, vroegen ze ons mee.
Ik wist het wel.
De auto is veel sneller. 5 uur in plaats van 11.
En veiliger. En comfortabeler.
De treinen zijn een hel.
Waarom is het zo donker ? - Het is prachtig buiten.
Er is wel een probleempje. We kunnen niet alle drie mee.
Dat is dan geregeld. We kunnen Tunner niet achterlaten.
Waarom niet. We zitten toch niet aan hem vast ?
Jij niet. - Jij dan wel ?
Ik laat Tunner niet achter om met die crimineel mee te rijden.
Crimineel ? - Ik vind het zo'n griezel.
Doe jij maar wat je wilt.
Ik ga met Tunner met de trein.
Maar je bent doodsbang voor treinen.
Maar ik heb het besloten. - Om met Tunner mee te gaan ?
kan je lezen met dit licht ? - Ik kijk alleen plaatjes.
Sorry. Maar ik word zo zenuwachtig in een trein.
Luister. Vergeet het allemaal.
Ik zorg dat je niets kan overkomen.
Ze doorzoeken onze kamers en stelen onze spullen.
Wie doen dat ? - De Arabieren.
Een verwerpelijk ras dat alleen maar spioneert.
Omdat ze ons haten. Net als de Fransen.
Ik vind Arabieren erg aardig. - Omdat ze onderdanig zijn.
Maar achter je rug... - In Mogadore...
Hou je mond. Niemand wil dat horen.
Toe, moeder.
Praat niet zo tegen me. Je verdient 'n knal voor je hoofd.
Wil je iets tegen de zenuwen ?
Champagne ?
Precies wat de dokter voorschreef. - We zijn gered.
Port zou een beroerte krijgen. - Maar Port is er niet.
Een ezel. Dat doet me aan Spanje denken.
Vreselijk land. Vol met soldaten, priesters en joden.
Joden ? - Zij besturen het land.
Dat doen ze overal. In Spanje noemen ze zich katholieken.
Het moet lang duren. - Waarom ?
Het lijkt wel magie. Het kan een trein tegenhouden.
Ik heb wel meer magie.
Hoor ik een zingende man ? - Dat weet je nooit.
Doordrinken.
Mijn leven was onbedoeld. - Ik weet dat je nerveus bent.
Vandaar die champagne. Ontspan je.
Wie zei ook alweer... - Niet doen, Tunner.
Champagne ? Prima. Filosofie ? Nee.
Prachtig. Zijn we niet fotogeniek ?
Ja. Uw aanwezigheid maakt het portret compleet.
Is uw vrouw veilig aangekomen ? - Ja, gisteravond.
Ze slaapt nog. - Natuurlijk.
Morgen vertrekken we naar Ain Krofra, liefste.
Daar zou nog een behoorlijk hotel zijn.
Niet zo voornaam als dit. - Voornaam ?
Liefste Mr. Moresby. Dit is pure luxe.
Dit is het beste hotel van hier tot in Congo.
Dit is de laatste met stromend water.
Absoluut de laatste.
Mag ik bij u komen staan, Mr. Moresby ?
Boussif is saai, hé ? Moeder Lyle maakt het nog erger.
Kunt u mij wat geld lenen ?
10.000 Franc ? Of 5000 ?
Als lening, uiteraard.
Ik ben niet zo dom dat ik denk dat alle Amerikanen miljonair zijn.
M'n moeder is gestoord. Ze geeft me geen cent.
Wat moet ik dan doen ?
Met 500 franc kan ik voor twee weken sigaretten kopen.
Ik leen u niets omdat ik het nooit terugzie.
Ik kan u 300 franc geven.
U rookt sigaretten uit deze streek. Die zijn gelukkig erg goedkoop.
Lieve hemel.
Tunner !
Word wakker, Tunner. - Wat is er ?
Je ligt in mijn kamer. Maak dat je wegkomt.
Hoe laat is het ? - Al bijna middag.
Ik kan me niets herinneren.
Tot straks. - Reken maar.
Heb je nog champagne ? Ik heb 'n paniekaanval.
De laatste. - Bedankt.
Snurk ik ? - Snurken ? Nee.
Ruilen we als m'n ketting breekt ? - Mooi niet.
Gelukkig rust Tunner lang. Anders waren we nooit alleen.
Volgens mij is hij verliefd op je. - Doe niet zo raar.
Er gebeuren vreemdere dingen.
Zoals hij onnozele gesprekken voert. De manier waarop hij je aankijkt.
Nog meer ?
Zoals hij je koffers telt. - Hij telt de jouwe ook.
Dat is anders. - Kijk.
Ooit schoppen ze de Fransen eruit.
Wat wil je, met zulke broeken.
Haal je het tot de bergpas ?
Wacht.
Dag. - Wacht.
Ik mis tijden en plaatsen als deze ontzettend.
Dat weet ik.
Dit wilde ik je laten zien.
Kom.
De lucht is hier zo raar. Het lijkt wel massief.
Alsof de lucht ons wil beschermen tegen wat erachter ligt.
Erachter ? - Het is de nacht.
Was ik maar als jij.
Misschien zijn we bang voor hetzelfde.
Dat zijn we niet.
Jij bent niet bang om alleen te zijn.
Jij hebt niets en niemand nodig. Jij kunt zonder mij leven.
"Houden van" betekent voor mij "Houden van jou".
Wat er ook tussen ons komt, er zal nooit een ander zijn.
Misschien zijn we beiden te bang om te veel te beminnen.
Laten we hier weggaan.
Goed.
Het is duidelijk te zien dat we in Ain Krofra zijn.
Dit is Pearl Harbour. We worden aangevallen.
Ze noemen het hier "de zwarte sneeuw', mevrouw.
Wanneer komt er een bus ? - Op zondag. Naar Bou Noura.
Soms gaat er een vrachtauto naar Messad.
Dan gaan we naar Messad.
Als ik hier een week blijf, dan sterf ik.
Goedemorgen. - Goedemorgen.
Lieve hemel, wat 'n vliegen. - Welkom in Ain Krofra.
Een bijzonder geurtje, vind je niet ?
Welkom.
Ik heb een mooie kamer. - Nee, drie kamers.
Zou Port iets vermoeden ?
Hij weet het wel alleen dat weet hij zelf niet.
Wat is dat voor liedje. Ik hoor het constant.
Abd-el-wahab. Ik huil bij je graf.
Ik huil om een gin en tonic.
Volgens Port kan iedereen overal aan wennen.
Dat zou het einde van de vooruitgang betekenen.
Het is waar. Maar ik weet niet of het goed of slecht is.
Geen van beide.
Dit is wel het enige hotel hier, maar dit lijkt nergens op. Kijk dan.
Kadavers. - Korenwormen. Uit de pasta.
Nu zitten ze in de soep.
Het zit er vol mee.
Eten jullie maar rustig door.
Op de markt vind ik wel beter voedsel.
Tot ziens.
Alleen door slecht eten kunnen we samen zijn.
Het is wel slecht, hé ? - Zeg dat wel.
Misschien hebben ze eieren.
Nee, toch. - Ja, toch.
Stuur die kinderen weg.
Kom, mama.
Ga weg.
Opdonderen, vuil gespuis.
Zou je hier gelukkig kunnen zijn ? - Gelukkig ?
Wat bedoel je daarmee ? - Zou je het hier leuk vinden ?
Weet ik veel.
Stel me toch niet dat soort vragen.
Ik heb er geen antwoord op.
Wat wil je horen ? "Ja, ik ben gelukkig in Afrika."
Ik vind Ain Krofra zo leuk.
Maar ik weet niet of ik wil blijven of morgen weg wil.
Morgen vertrekken is uitgesloten.
Ik kom er niet achter hoe we hier weg moeten komen.
Geen bussen. Niemand spreekt engels.
Iemand een slaapmutsje ? - Nee, bedankt.
Welterusten dan maar.
Weet je 't zeker ? - Ja, aardig van je, maar bedankt.
Welterusten. - Port... welterusten.
Binnen. - Ik ben het. Eric.
Ik stoor toch niet ?
Waarom loopt u op uw tenen ?
Geen idee.
Ik kom u het geleende geld terugbetalen.
Het was een cadeau. - Nee, ik wil het terugbetalen.
300...
Het was toch 300 franc ?
Wij vertrekken morgen. Ik wist dat u hier verbleef.
Kunt u 1000 wisselen ? - Zal ik even kijken ?
Waar gaan jullie naartoe ? - Messad.
Meent u dat ?
Daar wil m'n vriend, Mr. Tunner, zo graag heen.
Echt.
We vertrekken voor zonsopgang.
Ik ga het hem vertellen. Dat vindt u toch niet erg ?
Wilt u een sigaret van mij ? - Graag.
Laat dat geld maar zitten.
Als u het echt zo graag kwijt wilt.
Excuseer me.
Ik ben naar Messad met de Lyles. Op zoek naar champagne.
Tot in Bou Noura. Liefs, Tunner.
Waar is Tunner ? - Met de monsters mee.
Hij gaf me z'n kussen. - Mooi zo.
Ontmoeten we hem over een paar dagen in Bou Nora ?
Ja, min of meer. - Min of meer ?
Eigenlijk, min.
Ben je aan 't inpakken ? - Ja.
Er gaat toch 'n bus naar Bou Nora. - Vandaag ?
Hij vertrekt vanmiddag. - Gisteren bestond die bus niet.
Het vervoer is hier erg geïmproviseerd.
Deze koffer...
Op deze koffer schreef je de Mexicaanse Ouverture.
Echt waar ? - Ja.
Dus nu zijn we samen ? - Ja.
We zijn al lang getrouwd, Port. - 10 jaar is niet zo lang.
Wat ben je in godsnaam aan 't doen ?
Ik vier iets. Ik weet alleen niet wat.
Ik verlang zo naar m'n spullen.
We lijken wel vluchtelingen.
Sinds de boot heb ik m'n spullen niet meer uitgepakt.
Wel vervelend dat er hier geen spiegels zijn.
Hoe zie ik eruit ? - Nou...
Heb je ergens m'n zonnebril gezien ? Die met die klemmetjes ?
Heb je m'n paspoort ergens gezien ? Die met die foto ?
Nee.
Ik ben 'm kwijt. - Dat meen je niet.
Oh, gelukkig maar. Nee, ik ben 'm kwijt.
Wat een klotezooi.
Heb je iemand in m'n kamer gezien ? - Heb je overal gezocht ?
Heb je 't koud ? - Een beetje.
Ik moet aangifte doen. Hoe eerder, hoe beter.
Vind je sneller, beter ?
Je ziet er trouwens goed uit.
M'n paspoort is gestolen door Eric Lyle.
De kleine crimineel.
Hij duikt vast op in Messad bij het vreemdelingenlegioen.
Daar ging Eric namelijk heen.
Wat raar dat iemand middenin de Sahara het steeds koud heeft.
In El Gaa zal ik me wel beter voelen.
El Gaa ? - De mooiste stad in de Sahara.
Vreemd, hier zonder paspoort. - Wanneer gaan we naar El Gaa ?
De bus van morgen was al vol. Ik pak je koffers wel.
En onze plannen dan ? Wat doen we met Tunner ?
Hij haalt ons wel in. Misschien zijn we hier dan nog.
Wist je dat dit een kerkhof is ? - Echt waar ?
Op de grafstenen staan geen namen, geen data.
Slechts gebroken aardewerk.
Vind je niet dat we ergens eens iets langer moeten blijven ?
Bedoel je echt stoppen ?
Misschien in El Gaa. Het is daar mooier en warmer.
Timboektoe, El Gaa. Wat maakt het uit.
Als jij je er gelukkiger door voelt, gaan we naar El Gaa.
En we blijven in El Gaa.
Als je je ziekte niet te koop zet, vind je geen koper.
Dan redt niemand je.
Uw paspoort is gevonden. Mr. Tunner komt morgen.
Mr. Tunner ? - Ja, uw vriend.
Morgen ? - Hij brengt uw paspoort mee.
De bus naar El Gaa is al een week volgeboekt.
Bent u ziek ? - Nee, m'n vrouw wel.
We moeten vandaag vertrekken. - Dat is onmogelijk.
Het is wel mogelijk. Heel erg mogelijk.
Het kan wel... Het kan wel...
Is het mogelijk ? - Het is mogelijk.
Amerikaan ? - Ja.
Ga rechtop zitten. Je verpest je rug.
Ga rechtop zitten. Alsjeblieft.
Ik zal je helpen.
Alsjeblieft.
Doe dit om. Je bent ijskoud.
Is dat beter ? Mijn God.
Ik heb iets onder de leden ? - Wat heb je dan ?
Hoe laat komen we aan ? - Ga wat slapen, lieverd.
Je moet wat slapen. kan je rusten ?
Je zult je beter voelen.
Je hebt me langer dan een jaar al geen lieverd meer genoemd.
Alles gaat naar El Gaa.
Het zout van de Soedan, struisvogelveren. Zelfs luipaardhuiden. Snapt u ?
De koffers alstublieft. Gaat het ?
Heerlijk geslapen.
Het is hier prachtig. - Lieve hemel...
Is mijn hotelsuite geboekt ? - Ja, en een vier-sterren restaurant.
Aperitiefje op het balkon.
Ze zijn zo leuk samen. - Maar individueel...
Dat bedoelde ik niet...
Wat is er Port ?
kan je staan ? Waar is het hotel ?
Probeer alsjeblieft te gaan staan. kan je lopen ?
Ben je erbij ?
Je hebt niets. Sla je arm om me heen.
Ik heb op m'n tong gebeten. - Deze kant op.
Is hier een fondouk ? - Daar, mevrouw.
Ik vroeg me altijd al af hoe het voelt om op je tong te bijten.
kan je nog een stukje lopen ? - Ik weet 't niet.
Als je ergens blijft, red je het wel.
Gaat het ?
Heb ik koorts ? - Ja, je gloeit.
Rustig aan, Port. Ik zal voor je zorgen.
Hoe heette dat hotel in Salzburg ook alweer ?
Met die rendieren. - kan je hier blijven ?
Het gaat wel. Schiet op. - Ik zal opschieten.
Waar is hotel Du Ksar, alstublieft. Hotel Du Ksar ?
Red je 't wel ?
Ik heb het koud. - Ik ben zo terug.
Sneller, alstublieft.
Waar is het hotel ? - Het is niet ver meer.
Is het ver ?
Is het nog lang lopen ? - Nee.
Hier is het hotel. - Snel.
Waarom mogen we niet naar binnen ? Doe open.
Wie is daar ? - Bent u de eigenaresse ?
Ik kan u niet binnenlaten. Wij bleven gespaard van de epidemie.
Welke epidemie ?
Weet u dat niet ? Vertrekt u, mevrouw.
Blijf kalm. Ik moet nadenken. - Kom.
Waar gaan we naartoe ? - Naar de fondouk.
We moeten hier weg. Vertrekken.
Nu. Met een vrachtwagen, auto of bus.
De prijs is onbelangrijk.
Port ?
Stil. Hou daarmee op. Stop.
Je moet me helpen. Ik kan dit niet alleen.
Waarom stopten de fluiten ? Spelen.
kan je me horen ? - Laat de muziek verder gaan.
kan je me horen ? Ik heb een vrachtauto gevonden.
Die gaat naar Sba. Daar zou een fort zijn.
Daar zit het vreemdelingenlegioen. Het komt allemaal goed.
Doe voorzichtig.
Gaat het, schat ?
Is de tyfus dodelijk ? - Niet altijd ?
Ik laat een matras brengen. Comfortabel is het niet.
Dit is Sba, niet Parijs.
Geef hem om de twee uur z'n pillen. En houd moed, mevrouw.
Neem deze twee pillen in. Slik ze door.
Hier is wat water.
Het is tijd voor je pillen.
Je pillen.
Kom op.
Hier zijn ze. En hier is water.
Probeer te slikken. Heb je ze doorgeslikt ?
Ik ga even naar buiten.
Even een frisse neus halen.
Ik ben zo terug.
Je bent al minder warm.
Uw eten, mevrouw. Eet u smakelijk.
Dank je wel.
Neem wat soep. Het ziet er goed uit.
kan je rechtop zitten ?
Goed zo. Alsjeblieft.
Probeer het door te slikken.
Nog een keer.
Probeer het, alsjeblieft. Nu is het nog warm.
Port.
Ik heb je pillen in warme melk gedaan. Slik ze door.
kan je ze doorslikken ?
Ik geef je nog wat.
Doorslikken, schat.
kan je slikken ?
Probeer het. Slik door, alsjeblieft.
Ik probeerde terug te komen. Nu ben ik terug.
Is hier iemand ? - Wat zeg je ?
Is hier iemand ? - Nee, niemand.
Hoe is 't ? Leuk je te zien.
Zit die deur op slot ?
Is er...
Ik wil zoveel vertellen maar ik herinner me niets meer.
Dat komt door de koorts. Wil je nog wat warme melk ?
Daar is geen tijd voor. Ik weet het niet.
Ik ga het halen. - Blijf alsjeblieft hier.
Ik ben zo blij dat je je beter voelt. Ik had niemand om mee te praten.
Ik hoef niet bang te zijn maar toch ben ik 't.
Want soms ben ik hier niet.
En daar... is zo ver weg.
Ik ben helemaal alleen.
Ik denk dat niemand daar ooit zal komen.
En jij.
Blijf liggen, Port.
Weet je hoe erg het is ?
Want weet je, Kit...
... ik leefde al die jaren alleen voor jou. Maar ik wist het zelf niet.
Nu weet ik het wel. Ja, ik weet het.
Ik ben hier, Port. - Maar je gaat weg.
Ik ga niet weg. Ik ben hier, Port.
Wil je hier blijven ?
Blijf in deze kamer, alsjeblieft. Ik ben hier, Port.
Blijf alsjeblieft hier, Port. Blijf bij me.
Kijk me aan.
Ik ben hier.
Blijf alsjeblieft hier.
Ga alsjeblieft niet weg. Alsjeblieft.
Is er hier een dokter ?
Kunt u me helpen ? Is hier een dokter ?
Waar is ze ?
Ik had haar moeten opsluiten.
Help me. Is hier een dokter ?
Een dokter. Kunt u me helpen ?
Wil iemand me alsjeblieft helpen ?
Wilt u dit meenemen ? Neem 't, alsjeblieft.
Tenen.
Knieën.
Dijen.
Vind je 't mooi ?
Hemeltje lief...
Dat is die Tunner. - Wat ?
Hij is nog hier. - Kom.
Kom mee.
Welkom, mevrouw.
Had u een goede reis ? Niet te vermoeiend ?
Wilt u dezelfde kamer ?
Hallo, daar.
Ik dacht dat u naar Amerika was teruggegaan.
Hoe lang bent u al in Bou Noura ? - Drie maanden.
Bent u hier met de Moresby's. Zulke aardige mensen.
Heeft u nog iets van ze gehoord ? - Ja, ze maken het goed.
Excuseert u mij.
Tot ziens.
Komt u maar mee. Dan kunt u uitrusten.
Breng de bagage. Snel.
B IS VERDWENEN OP EEN VAN Z'N REIZEN
Hier.
Neem dit maar.
Neem aan. Het is echt Frans geld. Zie je dat dan niet ?
Laat me toch met rust.
Laat me los.
Laat me alsjeblieft los.
Alsjeblieft.
Ik krijg geen adem meer.
Laat me los. Alsjeblieft.
Mrs. Katherine Moresby ? Ik ben van de Amerikaanse ambassade.
U moet uitgeput zijn. Ik ben gekomen om u terug te brengen.
Hoe lang bent u hier al ?
U gaat naar het Grand Hotel. Het is niet geweldig...
... maar beter dan waar u vandaan komt.
Uw vriend, Mr. Tunner, bestookt ons al maanden met brieven en telefoontjes.
Hij was ongerust. We lieten hem weten dat we u gevonden hadden.
U heeft toch geen bezwaar ?
Ik heb het Mr. Tunner onmiddellijk laten weten.
Hij zal al wel in de stad zijn. In de Grand waarschijnlijk.
We zijn er. Ik ga alleen verder met de taxi.
Ik ga even binnen kijken.
Bent u verdwaald ? - Ja.
Omdat we niet weten wanneer we zullen sterven...
... zien we het leven als een onuitputtelijke bron.
Alles gebeurt maar een beperkt aantal keren.
Hoe vaak herinner je je een dag uit je jeugd ?
Een dag die zo belangrijk was...
... dat je je leven niet zonder kunt voorstellen.
Vier of vijf keer misschien. Misschien zelfs minder.
Hoe vaak zie je de volle maan ? Twintig keer misschien.
Toch lijkt alles onbegrensd.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door: Wolfje